search instagram arrow-down

Archief

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 14 andere volgers

juli 2020
M D W D V Z Z
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Spam geblokkeerd

Open brief aan de heer Ronnie Brunswijk, voorzitter ABOP

Geachte heer Brunswijk,

Dat u een verband legt tussen de ophef rond uw kandidaatstelling voor het vice-presidentschap van de republiek Suriname en uw Afrikaanse oorsprong vind ik teleurstellend. Daarom deze brief.

De politieke partij die u leidt, de Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij (ABOP) verkeert door de verkiezingsuitslag van 25 mei 2020 jl. in zijn volgende fase van ontwikkeling. In deze fase heeft de ABOP een sleutelrol bij de vorming van de nieuwe regering. Een sleutelrol die de ABOP dankt aan kiezers. Die kiezers zijn Surinamers die met hun keuze hebben aangegeven niet meer te geloven in politici die hun land naar het ravijn leiden.

Ondanks Suriname rijkelijk bedeeld is door de natuur, bevindt het land zich sinds zijn onafhankelijkheid in een neerwaartse spiraal van systematische en systemische onderontwikkeling. De voorbije regeerperiode onder NDP leiding kan zonder overdrijving gekenschetst worden als een absoluut dieptepunt. Niet alleen vanwege de hemeltergende corruptie, maar vooral ook door een stuitend gebrek aan moraal en politieke hygiëne. Iets dat de president treffend benoemde met: neks no fout . Een president die dat publiekelijk zegt en uitdraagt, verklaart de moraal in zijn land voor dood. Want als neks no fout, san na bung? Dat het presidentschap zijn deel werd – ondanks dat hij de democratie kapot schoot en een aantoonbaar crimineel verleden meedroeg – wil ik niet exclusief aan de kiezers wijten, alhoewel ik van mening ben dat hun keuze voor de NDP niet lichtvaardig afgedaan mag worden. Bij het kiezen van leiders en politici hoort verantwoordelijkheid van de kiezer.

Ik durf de stelling aan dat het totaal verwaarloosd en uit zijn hengsels gevallen onderwijssysteem van Suriname, burgers levert die niet leren hoe te denken om tot verantwoorde politieke én persoonlijke keuzes te komen. In de eeuw waarin we leven, een tijdperk van supersnelle informatiespreiding, communicatie en technologie is dat van essentieel belang. En is onderwijs veel meer dan leren schrijven en lezen of leren gehoorzamen van leerkrachten en grote mensen . Het populisme van de NDP en zijn leider werd door kiezers aangezien voor volksliefde, hetgeen ze fataal werd. Niemand kan meer van een volk houden dan het volk zelf. Daarom goed onderwijs!

Maar ik dwaal nu af en ga terug naar u en mijn reden voor deze brief.

Etnische politiek is niet echt mijn smaak, maar ik begrijp dat deze politiek om verschillende redenen (nog) realiteit is in Suriname. De ABOP is een factor van belang omdat die partij bijdraagt aan de emancipatie van marrons en daarmee aan de emancipatie van alle Surinamers. En de afgelopen decennia hebben diverse marrons, vrouwen en mannen en al dan niet lid van de ABOP, diverse ministersposten bekleed. Elk van hen heeft hierdoor Suriname helpen verder emanciperen en hoewel ik niet in Suriname woon, ben ik er vaak én intensief genoeg om te betuigen dat deze ontwikkeling ook mijn verdere emancipatie heeft geholpen. Ik was daarom teleurgesteld toen u over de ophef in de Surinaamse gemeenschap aan een journalist zei: “Ik zie dat de acceptatie van een marron moeilijk is in deze gemeenschap.” Alsof Surinamers zich qua visie op etniciteit de afgelopen 45 jaar achterwaarts hebben ontwikkeld. Ik neem hier stelling tegen. Marron zijn is geen vraagstuk in de Surinaamse gemeenschap. Niet in professionele omgevingen, niet onder de bevolking en al helemaal niet bij mensen die jonger zijn dan 40 jaar, en die mensen zijn de toekomst van Suriname!

Daarom ben ik ervan overtuigd dat uw Afrikaanse komaf geen rol speelt in de ophef. Laat me duidelijk zijn. Als ik in Suriname stemgerechtigd zou zijn, zou ik niet op de ABOP stemmen. Niet vanwege uw Afrikaanse komaf, maar vanwege het belang en de betekenis van internationale politieke representatie voor een land en zijn bevolking. Hoe hard u ook succesvol heeft gewerkt aan uw ontwikkeling op elk gebied, het verleden dat u als privé persoon meedraagt belet een functioneel politiek optreden in de internationale politieke arena. Als u al immuniteit zult genieten vanwege het vice- presidentschap, zult u politiek en diplomatiek geen respect ontvangen. U zult er misschien niets van merken, Suriname des te meer. Diplomaten zijn meesters in het verbergen van politieke weerzin en antipathie, en in het onzichtbaar maken van strategische agenda’s.

De nieuwe regering waar de ABOP deel van gaat uitmaken heeft een hele zware taak te verrichten. Misschien wel de zwaarste taak van alle regeringen sinds de onafhankelijkheid van Suriname. Er moeten intensieve en complexe politieke, economische en culturele inspanningen worden verricht om Suriname uit de buurt van het ravijn te krijgen en te houden. Tegelijkertijd moet er een transformatie worden ingezet naar hedendaagse moderne democratische structuren. En dan komt de echt grote internationale olie-industrie er ook spoedig aan. Ik geloof dat het Suriname gaat lukken, omdat Surinamers zélf geloven dat het ze gaat lukken.

Maar u bezwaart uw start en daarmee uw werk en dat van uw regering, wanneer er gedoe is rondom uw vice -presidentschap. Dat de heer Bouterse ondanks zijn crimineel verleden president werd – zoals links en rechts in kringen van de ABOP valt te beluisteren om uw kandidaatstelling te normaliseren – is het slechtste argument dat aangevoerd mag worden. Hij heeft Suriname internationaal niet positief op de kaart kunnen zetten. Denk bijvoorbeeld aan het MERCOSUR echec en meer. Waarom zou Suriname met zijn vers politiek leiderschap, zich voor het aanzien van de wereld weer suboptimaal willen presenteren?

Omdat de heer Bouterse onvrijwillig was geketend aan de nationale politiek, waren Surinamers veroordeeld tot tien jaar afwezige presidentiële representatie in de internationale politiek. Het heeft land en volk geen goed gedaan, en dat is een understatement. Zou het kunnen dat de ophef rond uw kandidaatstelling voor het vice – presidentschap voortkomt uit de lessen die Surinamers de afgelopen tien jaar hiervan hebben geleerd? Als deze vraag nog niet bij u was opgekomen, vraag ik u beleefd die alsnog toe te laten en te overdenken.

Tijdens het schrijven van deze brief kwam het refrein van een lied van Solomon Burke in me op: none of us are free, one of us are chained (https://www.youtube.com/watch?v=Edaz7CUAZg8). U bent – in rechte afstemmingslijn – zoon van mensen die niet alleen zo dachten maar vooral ook zo handelden. Ze leefden ons hun vrijheid voor door die te tonen aan een systeem dat dacht dat macht zat in macht. Moedige mensen.

Toont u ons uw moed!

Filia Kramp

One comment on “Open brief aan de heer Ronnie Brunswijk, voorzitter ABOP

Geef een reactie
Your email address will not be published. Required fields are marked *

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: