Onze vrouw in Nederland

Melvin Bouva, minister van Buitenlandse Zaken, Internationale Business en Internationale Samenwerking (BIBIS) heeft Radjendre Khargi naar huis (Suriname) ontboden. De ambassadeur heeft zich onbetamelijk gedragen. Onder anderen decoreerde hij zichzelf met een Surinaamse onderscheiding, en voor de minister is de maat vol.

Nou moet gezegd, Radjendre Khargi was niet de ambassadeur die Suriname nodig had in 2020 – het jaar van Nederlands internationale awakening uit zijn koloniale comfortstand. Hij bleek een politiek wereldvreemde (mind you, zijn beroep was journalist ) passieve man die geen notie had van de betekenis en het belang van inclusiviteit voor zijn post én hij had weinig feeling met het Suriname van de 21ste eeuw. Er was veel kritiek op zijn benoeming, in Suriname en in Nederland. Eigenlijk had hij te lang in Nederland gewoond om die functie geloofwaardig te kunnen bekleden; voor zijn benoeming moest hij zijn Nederlands paspoort inwisselen voor een Surinaams paspoort. Maar, hij was een boezemvriend van Santokhi en bracht een groot kapitaalkrachtig netwerk van Hindostaans -Surinaamse-Nederlanders met zich mee. Werd gezegd. Want toen hij ambassadeur was bleek dat netwerk een fantasie. Die combinatie van boezemvriend en de belofte van internationale kapitaalstromen was wat Santokhi dacht nodig te hebben voor zijn diasporaplan. Wat dat plan inhield is nooit duidelijk geworden. Ja er kwam een Diaspora Instituut Nederland (DIN). Een te ambitieuze naam voor een volkje van nog geen miljoen zielen op de wereld. Op 25 november 2020 (zie archief) schreef ik in deze weblog over dit instituut.

Enfin. Het eind van Redjinder Khargi als ambassadeur is nabij en – het moet gezegd – minister Melvin Bouva deed zijn werk niet diplomatiek. Zoals hij sinds zijn ministerschap opereert lijkt meer op een ego-dinges dan beginnersfouten. De minister van BIBIS, juist de minister van BIBIS, heeft nog veel te leren over diplomatie. De internationale wereld van diplomaten kijkt toe hoe een Surinaamse minister van BIBIS met een hem onwelgevallige Surinaamse ambassadeur omgaat. Diplomatiek als ze zijn ga je de bewoners van die wereld niet horen, maar ook zij hebben archieven.

Nu het dan over de volgende ambassadeur van Suriname in Nederland gaat, waar denk ik aan? Met het risico dat ik door objectieven wordt gelabeld als sexist en racist, denk ik aan een vrouw. Niet zomaar een vrouw! Een vrouw van Inheemse of Afrikaanse komaf, academisch geschoold. Een vrouw die professioneel en persoonlijk een bewustzijnsontwikkeling doormaakte die haar permanent tilde boven het partijpolitiek afhankelijke en behoeftige dat typerend is voor Surinaamse politici en hun volgers. Een ontwikkeling ook die haar van dienst zal zijn bij de deconstructie van koloniale patronen van Nederlanders én van Surinamers. Waarom? Omdat tijdens de regering Santokhi er in het Koninkrijk Nederland veel duurzame ontwikkelingen in gang zijn gezet die bijdragen aan én dekolonisatie én collectieve en individuele bewustwording van onze immateriële erfenis van het slavernij-koloniaal complex. Omdat de Surinaamse ambassadeur in Nederland geen idee had hoe en wanneer Suriname in die ontwikkeling te betrekken en omdat de regering Santokhi te partijgericht en politiek kleingeestig bezig was, is ook dit deel van de recente internationale ontwikkeling grotendeels aan Suriname voorbijgegaan. Suriname zweeft niet in het universum los van alles. Suriname staat bestuurskundig op zichzelf maar sociaal- ecologisch is ze onlosmakelijk geankerd in een groter geheel. Zonder dat geheel kon Suriname niet tot stand komen; dat geheel heeft wederkerige waarde. (Dat is de kern van de betekenis van diaspora!). Op de Nederlandse ambassade heeft Suriname nu een schepper nodig; een vrouw die nakomeling is van mensen van onze primaire wordingsgeschiedenis; geen slachtoffers maar mensen zonder wie Suriname niet zou zijn. Een vrouw die van wanten weet én Suriname presenteert zoals nog niet eerder gedaan: een pas geboren democratische republiek die nog leert dat onafhankelijkheid niet kan zonder belonging. Zulke vrouwen zijn er in Suriname!